Werkgever wil af van middelloonpensioen

Uit het onderzoek onder 178 bedrijven, blijkt dat een overgrote meerderheid van de werkgevers zich nog steeds verantwoordelijk voelt voor een goed pensioen van hun werknemers. „Maar de druk op de defined benefitregelingen (DB) is de afgelopen jaren flink toegenomen”, zegt pensioendeskundige Adrian Jones. „Een flink aantal pensioenpotten kampt met een tekort, waardoor bedrijven een extra storting moeten doen. Ondernemers zijn daar niet gelukkig mee, omdat dit leidt tot een lagere bedrijfswinst.”

Deze ervaring zorgt ervoor dat 61% van de ondervraagde bedrijven voorspelt dat het middelloonpensioen in de organisatie voor een grote verandering staat. Een derde verwacht dus dat de DB-regeling over tien jaar helemaal niet meer bestaat. „Het is wel opmerkelijk dat een meerderheid van de bedrijven nog geen stappen zet om de pensioenplannen aan te passen. Ze zien op tegen de kosten die hiermee gepaard gaan, de effecten op hun reputatie en de relatie met hun werknemers”, zegt Jones.

Pensioendeskundige Theo Gommer (Akkermans & Partners) snapt het uitstelgedrag van bedrijven wel, mede in het licht van de economische crisis. „Maar dit is natuurlijk niet goed. Ik verwacht overigens dat werkgevers vanzelf zullen keren als over een paar jaar blijkt dat de 70%-norm voor werknemers echt niet gehaald wordt. Het personeel zal van hun baas eisen dat het tekort wordt aangevuld.”

Hoogleraar Pensioenrecht Erik Lutjens (Vrije Universiteit) vindt dat werkgevers de DB-regeling te gemakkelijk aan de kant schuiven. „Bedrijven zien in rapporten als die van de Commissie Goudswaard, die onderzoek deed naar de houdbaarheid van het pensioenstelsel, grond om afscheid te nemen van de middelloonregeling. Een te snelle conclusie. Ze kunnen ook gaan voor beheersing van de kosten, door bijvoorbeeld de hoogte van de gegarandeerde pensioenuitkering te verlagen.”

Lutjens vindt dat het opzadelen van werknemers met meer risico wel gevolgen moet hebben voor de verplichte deelname aan een pensioenregeling. „Je kunt niet van werkenden vragen de hoofdprijs te betalen voor meer onzekerheid. Ik heb hier al vaker voor gewaarschuwd. Er zijn grenzen. Meer individuele keuzevrijheid over hoe pensioenpremies belegd worden, zou een goed ruilmiddel zijn.”

Gommer: „Of ze nu maandelijks € 250 storten in potje van een pensioenfonds of op de rekening van een medewerker, dat maakt uiteindelijk niet uit. Wel zal de rol van de onderneming zich steeds meer beperken tot die van financier. Zij betalen nog altijd tweederde van de totale pensioenpremie, terwijl de werknemer een derde inlegt. Hun invloed binnen pensioenbesturen zal wel kleiner worden.”

Gommer wijst er op dat DB-regelingen ten onrechte het etiketje ’veilig’ krijgen opgeplakt. „Zekerheid kost nou eenmaal geld, wat zich vertaalt in een hogere premie. En zelfs dan is het niet uitgesloten dat er uiteindelijk tegenvallers ontstaan.”